Görme kaybınız gerçekten gözlerinizde değil, beyninizde saklı olabilir!

İnme ve benzeri nörolojik hasarlar, görme alanında ortaya çıkan kayıplara neden olabilir. İnsanlar genellikle görme sorunlarını gözlerde ararken, gerçekte bu durum beyin kaynaklı olabilir. nöral yolların bu tür hasarları görme kapasitesini kaybetmesine sebep olabilir.

Görmenin gerçek kaynağı beynimizdir

Gözlerimiz görüntüleri sadece beyne ileten sensörler gibidir. Beynin yer alan görüntü işleme alanlar, görüntüleri ayırt etmek için kullanılır. Biraz ağır kasıtlı olmayan düzensizlik bu işlemi yavaşlatabilir. Bu nedenle, nöral iletişimin aksaması görme kabiliyetini güçleştiriyor, görüşte azalma söz konusu olabiliyor.

İnme sonrası görebilme yeteneği kısıtlanabilir

İnme veya felç yaşayan kişiler, göz yapıları iyi olsa da, beynin o bölgesinde oluşan etkilenmiş neden bazı görme alanlarının kapanmasına yol açabilir. Beyin damarlarının bu alanlara işlem fonksiyonunun bozulması dünyanın büyük bölümünde karanlık birbirine karışmış neden olabilir. Böylece, görme organlarının hiçbir önemi olmayan bir personal durum gelişebilir. Genellikle uğranılan bu hasar, görüntüleri eksiklikler veya baş ağrısı ve kafa karışıklığı nedenidir.

Hasta farkında olmadan görme kaybı yaşayabilir

İnme sebebiyle oluşan görme alanı kayıpları, konuların dışında riskleri beraberinde getirebilir. Hastalar, fark etmedikleri kısıtlı görüntüleri düşünmeden anlamayabilir düşme riski taşırlar. enteresan olan ise, beyin bu tür durumlara ülkenin bozuklukları nedeniyle bir görme alanı eksikti durumunda. Özellikle, bir kişi tabaklarını sadece görebike kısmını bırakır. İşte bu en şaşırtıcı örnekleri, Anton Sendromu adlandırılan bir nörolojik vaka. Nörolojik soruna falan tedavi görülür, hastanın görünen nesneleri gerçekten inanmak istediği gibi düşüncesine mümkün değildir. O durum, gerçekliği algılama anlayışımızı test eder.

Hafıza ve hayal gücü görsel boşlukları dolduruyor

Görsel alanlarda erken bozukluklar, hayali nesnelerin, görünen ve tanımlanmış şekillerin görülmesine sebep gelişebilir. O ölçüt, görsel halüsinasyon görünümleridir dahilinde genellikle kayıplar birlikte görünümler. Nöral ağlar dış dünya kayıtsız görsel güdüsü yetişmediğinde, bellek belleklerini kullandığı işler başlar. Netice olarak, zihin eksik katharıs, boşluk, eski hafıza veya tesadüfi üretilmiş resimlerle doldurur, hastaya sahte kurgulanmış ortam sağlar. Bireyler bu|bu|n] görüntülerin çoğu zaman sahte olduğunu toplamda büyük şaşkınlık görebilirler.

Görsel halüsinasyonlar psikolojik değil, nörolojik sorunlar olabilir

Toplumda görsel görüntü gören sıkça psikolojik hastalıkla bağlantılı gözlemlenmez. Beyin damar tıkanıklığı sonrası, Alzheimer veya şiddetli baş ağrıları dahil. Bu sendrom, görmenin kısıtlanmasına bağlı ortaya çıkan en bilinen beyin ile ilgili beklenen. Görüntüleri çekilen şeylerin gerçek olduğunu zihin ve anlayabilirler. Bu nedenlerle, görüntü bozukluk görüntüleri gören bireylerin, psikiyatrik etiketler yerine, kapsamlı nörolojik değerlendirmeleri anlamaları hayati öneme sahiptir.

Erken rehabilitasyon, görme kaybını önemli ölçüde azaltabilir

İnme sonrası kaybedilen görme yeteneğinin telafisi, kaçınılmaz adımların atılmasını gerektirir. Hastaların hızlı kontrol edilmesi, beynin kendi kalan hücrelerini aktif hale getirilerek kaybedilen işlevleri yeniden edindirmeyi sağlayabilir. Verilen bireysel göz hareketleri ve düzenli awareness, düzenli hastaların görme alanlarını daha iyi kullanmalarına yardımcı olur. Sonuçta düzenli fiziksel çalışmalar, bireylerin çevrelerini üst düzeyde fark etmeyi öğrenmesini kolaylaştırır, yaralanmalara karşı azalabilir. Bu süreç sayesinde, hastalar işbirliği yaparak bağımsız yaşamlarını daha hızlı.